WYDZIAŁ
REKRUTACJA
DLA STUDENTÓW
DLA PRACOWNIKÓW
DZIAŁALNOŚĆ NAUKOWO - BADAWCZA
ZŁOTE ODZNACZENIE "KOLAGEN"
ERASMUS
ROZKŁADY ZAJĘĆ
KONTAKT Z PRACOWNIKAMI
NAUCZANIE ZDALNE
SESJA
 
 
 

SYLWETKA NAUKOWA PROF. DR HAB. TOMASZA PROTA

WYDZIAŁ

 

SYLWETKA NAUKOWA PROF. DR HAB. TOMASZA PROTA

                                                                                                             

Ze smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci profesora Tomasza Prota, wieloletniego pracownika naukowego radomskiej Uczelni, człowieka niezwykle zasłużonego dla nauki polskiej, miasta i regionu. Pochodził z rodziny o długich tradycjach naukowych i patriotycznych. Jego ojciec Jan Prot, inżynier-chemik i żołnierz Legionów Polskich Piłsudskiego był w okresie międzywojennym współtwórcą Państwowej Wytwórni Prochu w Pionkach. Profesor Tomasz Prot szedł drogą swego ojca, stał się znanym i cenionym specjalistą z zakresu chemii – technologii polimerów, o specjalnych właściwościach i zastosowaniach, m.in. polimerów termoodpornych, fotoczułych. Powojenny przemysł chemiczny w Pionkach także mu wiele zawdzięcza.

Tomasz Prot urodził się 8 września 1930 roku w Warszawie. Szkołę średnią ukończył we Wrocławiu w 1949 roku i rozpoczął studia I stopnia na Wydziale Matematyczno-Fizyczno-Chemicznym Uniwersytetu Wrocławskiego. Studia magisterskie podjął na Uniwersytecie Łódzkim, uzyskując w 1954 roku stopień magistra. Pracę doktorską pt. “Otrzymywanie i własności nowych poliestrów kwasu fosforowego" obronił w 1963 roku na Politechnice Wrocławskiej. Jego rozprawę habilitacyjną stanowiło opracowanie pt. “Badanie własności fizyko-chemicznych i elektrycznych wybranej grupy aromatycznych zasad Schiffa". Tytuł doktora habilitowanego nadano Mu w 1976 roku na Wydziale Technologii
i Inżynierii Chemicznej Politechniki Śląskiej.

Pracę zawodową rozpoczął w 1954 roku na stanowisku nauczyciela w szkole średniej w Warszawie. W latach 1955-1963 pracował jako asystent, a następnie jako adiunkt w Instytucie Tworzyw Sztucznych w Warszawie, a od 1963 do 1978 roku jako adiunkt na Politechnice Warszawskiej.

Od 1978 roku związany jest z Politechniką Radomską (dawną Wyższą Szkołą Inżynierską). Początkowo pracował na stanowisku docenta, a od 1990 roku na stanowisku profesora nadzwyczajnego. Od początku kierował Zakładem Chemii Polimerów, jako p.o. prorektora w latach 1978-1980, pomagał organizować Dział Nauki oraz Dział Wydawnictw i Poligrafii. Nawiązywał i rozwijał międzynarodową współpracę naukową z Centralnym Laboratorium Bułgarskiej Akademii Nauk w Sofii, Politechniką w Tallinie i Taszkiencie oraz z Uniwersytetem Kijowskim. Działania te zostały uhonorowane zaproszeniem profesora Tomasza Prota na obchody 60-lecia Uniwersytetu Kijowskiego oraz przyjęciem go, w 1994 roku, w poczet członków Akademii Szkół Wyższych Ukrainy.

Równolegle pełnił ważne funkcje kierownicze w Uczelni. W latach 1983-1987 piastował funkcję Dziekana Wydziału MiTO, a w latach 1987-1992
Prorektora ds. Nauki i Współpracy z Gospodarką Narodową. Między innymi dzięki jego staraniom, w 1995 roku Wyższa Szkoła Inżynierska uzyskała status Politechniki Radomskiej.

Profesor Prot prowadził zajęcia dydaktyczne z zakresu chemii i technologii polimerów i był promotorem ponad pięćdziesięciu prac dyplomowych.

Kierując najpierw Katedrą Garbarstwa, Tworzyw Sztucznych i Gumy,
a następnie Katedrą Tworzyw Sztucznych, położył duży nacisk na rozwój naukowy młodych pracowników. Był promotorem dwóch prac doktorskich swoich asystentów.

Był także opiekunem naukowym dwóch prac doktorskich.

Profesor Prot prowadził aktywną działalność naukowo-badawczą, początkowo w ramach Centralnych Prac Badawczo-Rozwojowych, a następnie był współrealizatorem projektów badawczych finansowanych przez KBN. Jego zainteresowania naukowe dotyczą przede wszystkim polimerów o specyficznych właściwościach i zastosowaniach. Najważniejsze projekty badawcze, w których brał udział:

1.    „Technologia ciekłych kryształów smektycznych dla wskaźników alfa-numerycznych” (CPBR 8.12),

2.    „Opracowanie wywoływacza kserograficznego” (Grant KBN S2 04 008 04),

3.    „Metody powielania informacji dla niewidomych z zastosowaniem standardowych urządzeń poligraficznych” (Grant KBN 7 T08E 022 08),

4.    „Kompozyty na bazie polimerów umożliwiające druk wypukły (3D)” (Grant KBN 7 T08E 011 13),

5.    „Badanie natury więzi tarciowej układu metal-tworzywo cierne modyfikowane odpadami skór chromowych (Grant KBN 7 T08C 026 09),

6.    „Analiza możliwości zmniejszenia udziału zużywania korozyjnego w skoja-rzeniach ciernych hamulca samochodowego” (Grant KBN 7 T08E 007 15).

W okresie 50 lat pracy zawodowej Profesor Tomasz Prot opublikował ponad 70 rozpraw i artykułów naukowych, uzyskał 26 patentów, był autorem lub współautorem 120 wystąpień na konferencjach naukowych. Jego prace są licznie cytowane. Brał również udział w 5 wdrożeniach dotyczących technologii żywic lakierniczych (między innymi cyklohehsanono-formaldehydowych).

Za swoją pracę i zzngażowanie otrzymał szereg nagród. Został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, otrzymał Medal Edukacji Narodowej, odznakę Zasłużony dla Województwa Radomskiego. Uhonorowano go także nagrodą Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki II stopnia za osiągnięcia w dziedzinie badań naukowych w zakresie chemii fotoprzewodników organicznych, sześcioma nagrodami Rektora Politechniki Warszawskiej oraz siedemnastoma nagrodami Rektora Wyższej Szkoły Inżynierskiej i Rektora Politechniki Radomskiej.

Był też jednym z inicjatorów wieloletniej współpracy pomiędzy ówczesną Politechniką Radomską a środowiskiem naukowym Uczelni Ukraińskich z Katedry Chemii Związków Wielkocząsteczkowych Uniwersytetu Kijowskiego, Katedry Technologii Związków Wielkocząsteczkowych Chemiczno-Technologicznego Uniwersytetu w Dniepropietrowsku oraz Politechniki Lwowskiej. Owocem tej współpracy jest organizowana do dziś Polsko-Ukraińska Konferencja Naukowa „Polymers of Special Application”.

 

Warto podkreślić również godną naśladowania cechę Profesora Prota, którą była umiejętność kierowania zespołem. Wysoką kulturą osobistą, siłą spokoju oraz dyplomatycznym sposobem bycia zjednywał sobie ludzi. Potrafił obiektywnie oceniać współpracowników, z dużą życzliwością i zaangażowaniem pomagać w rozwiązywaniu różnych problemów i łagodzeniu wszelkich pojawiających się konfliktów.


do góry
wyślij
drukuj





 
Copyright 2020 WICiT